Przemek Adolf
Założyciel i Tkacz Sieci
Zawsze żyłem rytmem natury – od dzieciństwa na polskiej wsi, po naukę w Woods Hole Oceanographic Institute. Ta wczesna więź z ziemią przerodziła się w pasję do zgłębiania logiki systemów naturalnych. Z czasem zrozumiałem, że moją rolą nie jest tylko obserwacja, ale aktywne wspieranie życia poprzez projektowanie równowagi i pielęgnowanie relacji między człowiekiem a ekosystemem.
Moje kompetencje opierają się na solidnym, interdyscyplinarnym wykształceniu: biologii na Boston University, ekonomii w London School of Economics oraz podwójnym magisterium ze zrównoważonego gospodarowania lasami i przyrodą (Zrównoważonego Gospodarowania Lasami i Przyrodą/Sustainable Forest and Nature Management for Society ERASMUS+ na University of Copenhagen i University of Göttingen). Jako strateg zrównoważonego rozwoju, badacz agroekologii i analityk ESG, łączę wiedzę o granicach planetarnych z twardą praktyką biznesową. Specjalizuję się w rozwiązaniach opartych na naturze (NbS), regeneracji gleby oraz budowaniu odpornych, cyrkularnych łańcuchów wartości.
Doświadczenie zawodowe hartowałem jako seryjny przedsiębiorca w Nowym Jorku. Tworząc pionierskie firmy zero-waste (Saucy by Nature) oraz miejskie inkubatory żywności (Fare Trade NYC), udowodniłem, że biznes może funkcjonować jako żywy system zakorzeniony we wspólnocie i sprawiedliwości społecznej. Podróże przez wiele kontynentów nauczyły mnie, że prawdziwa odporność rodzi się z lokalnej mądrości i głębokiej relacji z konkretnym miejscem.
Korowód w Sudetach to synteza mojej drogi. Jako założyciel tego bioregionalnego centrum, łączę rolników, naukowców i artystów, by regenerować ekosystemy i lokalne gospodarki u źródeł Odry. Moim powołaniem jest „tkanie” – przekuwanie nauki w opowieść, a ciekawości w klarowne działania, które przywracają ludzi Ziemi, a Ziemię ludziom.
Anna Kopacz
Co to znaczy pracować na rzecz zmiany w miejscach, w których nigdy nie mieszkało się na tyle długo, by poznać rytm ich pór roku?
Urodzona w Polsce i wychowana w USA, przez dekadę pracowałam w Genewie, projektując partnerstwa wielostronne w Afryce, Ameryce Południowej i Indonezji. Łączyłam światy nauki, polityki i biznesu, budując współpracę w złożonych systemach. Choć sprawnie operowałam pojęciem „wpływu”, czułam dystans do „terenu” – brakowało mi cichej wiedzy płynącej z głębokiego zakorzenienia w miejscu.
Siedem lat temu ten dystans stał się punktem zwrotnym. Odeszłam z głównego nurtu zrównoważonego rozwoju, by szukać wiedzy opartej na relacjach, a nie abstrakcji. Studia antropologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz zgłębianie tradycji słowiańskich i bioregionalizmu pozwoliły mi nazwać to, co czułam od dawna: potrzeba nam powrotu do dialogu z ziemią.
Dziś integruję myślenie systemowe (Teoria U, dynamika spiralna), podejście trauma-informed, biomimikrę i projektowanie partycypacyjne. Przekładam historie i ucieleśnione wglądy na wzorce wspierające strategie i politykę. Moja praca koncentruje się na trzech obszarach: (1) wspieraniu sieci innowacji bioregionalnych w Europie Środkowo-Wschodniej, (2) rozwijaniu podejść opartych na zrozumieniu traumy w procesach zmian instytucjonalnych, (3) badaniu, jak ucieleśniona inteligencja kobiet może przekształcać kulturę organizacyjną.
Oparcie daje mi praca w Fundacji Projekt ROZ, gdzie jako wiceprezeska wspieram rozwój opiekunów zastępczych w Polsce. To tutaj, w surowej złożoności codziennej troski, uczę się, czego regeneracja naprawdę wymaga od nas w praktyce.
Do Korowodu wnoszę 15 lat międzynarodowego doświadczenia systemowego i warsztat antropologiczny. Wspieram procesy, które łączą rygor naukowy z inteligencją relacyjną, tworząc warunki do tego, by zmiana regeneracyjna wyłaniała się bezpośrednio z tożsamości miejsca.